Siked!

#14DaysInFont met Michiel Nieuwenhuijsen

Michiel Nieuwenhuijsen

De winter ligt al weer achter ons en de lente is in volle bloei. Steeds meer recreatieve boulderaars zoeken het sprookjesbos van Fontainebleau op, terwijl de fanatiekelingen juist hun voiture van de parkeerplaats af sturen. Het zit erop! Het zandsteengruis zit inmiddels diep in hun longen na het crushen van de vele harde boulders.

De Nederlanders waren afgelopen maanden goed vertegenwoordigd, maar de meest spraakmakende prestaties werden genoteerd door landgenoot Michiel Nieuwenhuijsen. Hij streepte maar liefst 14 boulders van 8A of harder af in zijn topo. Hoogtepunten waren Gecko assis (8B+), Ubik assis (8B) en Karma (8A+), om maar eens een paar klassieke problemen te noemen! We spraken met hem na thuiskomst van een veertiendaagse Bleau-trip.

Michiel Nieuwenhuijsen

De reden waarom we hier zitten is dat jij afgelopen winter in Nederland het bouldernieuws hebt gedomineerd.

Het ging inderdaad best wel lekker! Vooral met Gecko assis en Karma ben ik erg blij. Maar laten we alles in perspectief bekijken, internationaal stelt het klimmen van een aantal achten niet heel veel meer voor. Ik heb bijvoorbeeld een dag met de Italiaan Niccolò Ceria in Tajine (8B) gewerkt. Die gast is serieus echt goed. Hij flashte bijvoorbeeld Ubik assis! Dat is voor mij echt next level.

Wij vinden het toch behoorlijk indrukwekkend. Wat is de verklaring voor je prestaties?

Ik doe dit jaar niet bewust iets anders dan eerst. Toch ben ik meer gaan trainen en klimmen door mijn werk. Vroeger klom ik gemiddeld twee keer per week, maar dan wel volle bak gaan. Sinds twee jaar bouw ik in Delfts Bleau en is er een klimdag bijgekomen. Daarnaast ben ik nu ruim een jaar actief binnen het begeleidingsteam van het Nederlands team samen met Mathieu Ceron, Aukje van Weert en Ulf Lennertz. Elke maandag verzorg ik een teamtraining waar ik zelf meestal ook aan mee doe. Dan trainen we veel kracht met specifieke oefeningen en het is motiverend om elkaar te pushen.

Je bent net terug uit Fontainebleau. Wat was je doel voor deze tweeweekse trip? Had je een specifieke boulder in gedachten?

Het liefst wilde ik voor The Big Island (8C) gaan. Daar had ik afgelopen winters al een aantal dagen in geproject, maar helaas heb ik er rond oud en nieuw mijn polsen in verrekt. Ondanks oefeningen van de fysiotherapeut ben ik daar toch al een poosje mee aan het kwakkelen. Dat ben ik eigenlijk niet echt gewend, want over het algemeen ben ik altijd blessurevrij. Kortom, ik moest het project uit mijn hoofd zetten. De verre spanningspassen van The Big Island konden mijn polsen nog niet aan, maar gelukkig kon ik verder zonder pijn klimmen.
Daarom besloot ik voor Gecko assis (8B+) te gaan. De staande start had ik al een paar jaar geleden geklommen en ik vorig jaar klom ik de assis in twee overlappende delen. De omstandigheden tijdens de trip waren best goed en het was uitzonderlijk lang droog geweest in het bos. De staande start ging eigenlijk meteen weer lekker en na een paar uurtjes projecten stond ik wederom bovenop het blok. Qua gradatie voelt Gecko assis harder dan alle 8B’s die ik heb gedaan. Sommige klimmers vinden het een 8B en anderen 8B+; voor mij verdiende Gecko assis de plus wel. Volgend seizoen ga ik zeker weer terug naar The Big Island!

Michiel Nieuwenhuijsen over Gecko assis op 8a.nu:

What a line, what a problem. Perfect! For me it’s harder than the 8B’s I’ve done. Might be a hard 8B, might be a soft 8B+. It’s my best and hardest problem in the forest for sure.

Michiel Nieuwenhuijsen

Het is een heel select gezelschap van Nederlanders die ooit 8B+ hebben geboulderd: Jorg Verhoeven, Sebastian Spauwen en jij. Mis ik iemand?

Nee, je mist niemand! En geen enkele Nederlander heeft ooit een 8C gedaan, dus dat zou ik toch wel graag willen doen. Al weet ik zeker dat als Jorg serieus onder een 8C gaat zitten, hij die relatief snel zal doen.

Sommige van je ticks zijn boulders die zelden een beklimming zien. Papillon, Ill Niño (beiden 8A) en Big Bang (8A+) bijvoorbeeld. Hoe kies je de projecten uit?

Ik haal veel informatie van bleau.info, 8a.nu en Vimeo. Daarnaast heb ik veel contact met bijvoorbeeld Bart van Raaij en Enzo Nahumury om informatie uit te wisselen. Zodoende heb ik een hele waslijst aan boulders die ik wil doen. Dat ik deze trip heb gekozen voor relatief onbekende boulders, heeft er ook mee te maken dat deze blokken in rustige gebiedjes liggen. Ik heb sinds een jaar een hond en ik vind het relaxed als ze los kan, zonder dat ik er op moet letten dat ze het eten uit andermans tassen jat.

Michiel Nieuwenhuijsen

Wat zijn jouw plannen en ambities voor dit jaar?

Deze zomer wil ik graag met mijn vriendin naar Silvretta in Oostenrijk. Daar wil ik graag Anam Cara en Memento proberen, beide 8B+ en dé klassiekers van het gebied. Misschien dat we daarna nog verder rijden naar Süstenpass in Zwitserland, maar dat weten we nog niet. Klimtripjes zijn ook altijd vakantie voor mij. Liever niet te vroeg opstaan en het moet vooral ontspannen zijn. Volgend jaar zou ik héél graag naar Rocklands willen in Zuid-Afrika. 

En op plastic?

Ik klim in elk geval boulder 3 in Rotterdam (inmiddels geweest en Michiel werd 2e, Red.), maar ik doe niet mee aan het Nederlands Kampioenschap. Daar ben ik hoofd-routebouwer. Het doel is om geen flash-wedstrijd te schroeven. Dat gaat lastig worden want voor de mannen is er een ongekend sterk deelnemersveld. Naast de fitte Tim Reuser doen ook de twee Nederlandse Tirolers Jorg Verhoeven en Nicky de Leeuw mee.

Michiel Nieuwenhuijsen

Er was onlangs veel buzz over de toekomst van het wedstrijdboulderen. ‘Circusboulders, is dat nog boulderen?’ was de vraag. Je werd verweten een ouderwetse visie te hebben.

Dat zou kunnen, maar voor mij is een grens bereikt met al dat rennen. Parcours is voor mij echt geen klimmen meer! Ik zou ook willen voorstellen dat we het voortaan Extreme Running noemen. Ik heb niks tegen mooie dyno’s en obscure mantels, maar dat rennen moet stoppen. Tijdens wereldbekerwedstrijden zie je dat de uitslag al (te) vaak wordt bepaald door het verschil in pogingen door het ‘Extreme Running-probleem’. Dat is natuurlijk lekker voor de bouwers, want ze hebben een uitslag. Maar in mijn ogen is het te gemakkelijk en te ver van de klimsport verwijderd.

Wat zijn we vergeten te vragen?

Waar je de lekkerste taartjes in het bos kan halen! Die zijn namelijk te verkrijgen in het centrum van Milly-la-Forêt bij de bakker naast de overkapping. De citroen meringue met framboosjes is mijn favoriet!

Michiel Nieuwenhuijsen in Papillon (8A)

Tick list

Foto’s: Sophia Röfekamp

 

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Ron Berends

Met een dikke knipoog legt Ron je haarfijn uit waarom hij alles verafschuwt dat met touwen te maken heeft. Deze boulderaar pur sang kent wellicht nog meer boulders uit z’n hoofd dan Bart van Raaij en zijn eindeloze enthousiasme is een belichaming van de Siked-filosofie.