Siked!

De sportieve start van het Nederlandse wedstrijdklimjaar 2017 vond afgelopen zondag plaats in Cube Bouldergym in Enschede. Hoofdroutebouwers Herman Engbers en Jeroen Nepveu hadden hun best gedaan voor een hoop spektakel tijdens Boulder 1: er moest gejamd, gecrimpt, gerend en gevouwen worden door de deelnemers. Hakjes, toe-hooks, mantles, slopers, een doorspringdyno en een essentiële no-handspositie maakten het feest compleet.

Lees hier het volledige overzicht van het wedstrijdseizoen

Kwalificaties

De kwalificaties verliepen erg relaxt, mede dankzij een lage opkomst. Er was extra tijd was gereserveerd voor de kwalificatieronde  vanwege de vele aanmeldingen, maar met dertien no-shows was het veel minder druk dan verwacht in Enschede. Wie afgaande op bovenstaande beschrijving een circusfeestje verwacht, heeft het echter mis. Naast een hoop trucjes hadden Herman en Jeroen ook goede “normale” boulders gebouwd, zoals dakjes voor de dames en minicrimps op de rechte muur voor de mannen.

Teun Keusters tijdens Boulder 1

‘Normale’ boulders voor mannen. Teun Keusters bij de scheermesjes.

Bij de dames leek het even een spannende titelstrijd te worden tussen Vera Zijlstra en Nikki van Bergen. Maar vanwege een afmelding van Nikki hoefde Vera slechts de jonge honden op afstand te houden. Trainingsbeest Mirthe van Liere ontbrak wegens alternatieve buikspieractiviteiten. Verder was Kim van den Hout nog klimmeters aan het inhalen na een maandenlange schouderpauze. Tieners Ysa Rakestraw, Julia Meijer, Pauline Schreurs en Tiba Vroom tikten allemaal zes of zeven kwalificatieboulders in om hun finaleplaats te verzilveren. De Letse Alise Zvigule wist met de minste pogingen in vijf boulders een finaleplaats weg te kapen voor de neus van Amanda Meijering, Roelien van de Vrie en Elbrich Schoorstra.

Julia Meijer tijdens Boulder 1

Nederlands kampioene boulderen van 2016 tikte genoeg boulders in voor een finaleplaats.

Max & Max naar de finale

Bij de heren was een gemengd beeld te zien, zowel qua deelnemers als boulders. Van de top tien uit de competitie van vorig jaar verschenen zeven heren aan de start. Opvallende afwezigen waren routiniers Ferdinand Schulte, Timo Tak en Jesse van der Werf. De boulderbouwers kregen als uitdaging om te schiften tussen de twee meter lange Nick ten Hoopen en de 1,76 meter van Zeno Schaekers. Er moest hard gestreden worden: zelfs de competitiekoning van vorig jaar, Remmelt Dirksen, moest een finaleplaats aan zijn neus voorbij laten gaan. Max van der Heijden en Max Deelen kwamen namelijk hun eerste finaletickets opeisen.

Max van der Heijden tijdens Boulder 1.

Twee keer een Max voor het eerst in de finale van een nationale boulderwedstrijd. Hier Max van der Heijden.

Finale Boulder 1

In de finale liep alles anders dan gedacht, afgezien van de winnaars, en zelfs die bereikten de hoogste trede van het podium niet zonder slag of stoot. De eerste boulder leverde punten voor doorzettingsvermogen op voor Pauline en Tiba, die als enige na Vera de bonusgreep wisten te bereiken. Bij boulder twee schopte Alise, de verrassing van de dag, iedereen wakker door de plaat te flashen. Alleen Vera en Ysa – met allerlei spinachtige vouwbewegingen – wisten haar dat na te doen. Boulder drie was een maatje te groot en een tikje morpho, want alleen Julia Meijer wist er een bonuspunt uit te slepen. De laatste boulder was een tricky modulespektakel waar wonderbaarlijk genoeg iedereen andere oplossingen wist te bedenken. Ysa’s vouwtechnieken bezorgden haar de tweede plaats na Vera, die na drie pogingen als enige de eindgreep wist te bereiken. Julia Meijer wist ditmaal helaas niet de gouden oplossing te vinden en moest de derde plaats terecht afstaan aan Alise.

Alise Zvigule tijdens Boulder 1

De Letse Alise Zvigule eistte terecht een plek op het ereschavot.

Priegelpartijtje

Bij de heren waren er evenveel verrassingen en evenveel zenuwslopende momentjes bij het publiek. Het begon met een rechte wand met giga-slopers en een enorme toehook. Dat werd gevolgd door vingerbijtende randjes en slechte tredes. Daarna kwam er een priegelpartijtje, een zijwaartse sprong en eindverrassing op de plaat. En als grande finale waren er verre passen op nog meer grote units. De eerste boulder werd door niemand getopt, maar daarna beukte Tim Reuser zich genadeloos omhoog met slechts één poging per boulder. Bij de randjesboulder strandde zijn concurrentie rond de bonusgreep.

De plaatboulder was een hele bevalling voor zowel klimmers als publiek. Er was een uitgekiende combinatie van kracht en balans nodig om de no-handspauze te vinden voordat de sprong opzij gewaagd werd. Daarna moest er nog wat energie over zijn voor een brute uitduw-pas op één been. Nick ten Hoopen negeerde de schoonheidseisen en zette zelfs zijn knieën in om boven te komen. De puzzelkwaliteiten in deze boulder bepaalden uiteindelijk de uitslag. Dat Max van der Heijden vol overtuiging boulder vier crushte kon hem net geen podiumplek opleveren omdat hij boulder drie had laten zitten. Na Tim stonden de snelste toppers van de plaat op het podium: jeugdtalent Don van Laere en schrijftalent Michiel Hennevelt.

Lees hier wat schrijftalent Michiel Hennevelt vindt van morpho boulders.

Don van Laere tijdens Boulder 1

Jeugdtalent Don van Laere balde zijn vuist en behaalde een knappe tweede plaats.

Het volgende klimfeestje is net voor carnaval in Eindhoven: 18 februari, Boulder 2 in Monk Eindhoven!

Foto’s: Sytse van Slooten

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Elisabeth Keijzer

Elisabeth is columniste bij Siked. Als wedstrijdklimmer en ervaringsdeskundige grijpt ze regelmatig naar de pen om haar scherpe inzichten met de wereld te delen.