Siked!
Fieke de Goede - Céüse

Soms wil ik iets heel graag. Toch blijf ik het maar uitstellen. Ik wacht totdat de omstandigheden perfect zijn. Zoals klimmen in Céüse.

Céüse, die berg die daar zo boven Gap uittorent. Welke col je ook neemt, het is altijd de rotswand van Céüse die als eerste in je blikveld komt. De donkergroene beboste berghelling met daarboven de band van majestueuze rots. Hoe dichterbij je komt hoe imponerender ‘ie wordt. Het is een van de bekendste en mooiste klimgebieden ter wereld en ligt op 50 minuten rijden van mijn huis. Sinds ik hier woon ben ik er nog maar 3 keer geweest.

Morgen is beter

Als ik naar Céüse ga wil ik in vorm zijn. Dan moet het het waard zijn die helling op te zwoegen om de rots te bereiken. Dan wil ik niet ’s ochtends wakker worden met een kriebelende neus en stijve spieren van een vorige klimsessie. Dan wil ik ’s nachts niet gewekt worden door een woedende wind, want dan weet je dat je het koud gaat krijgen in Céüse.

Soms lijkt het erop dat hoe meer iets binnen mijn handbereik is, hoe minder ik er gebruik van maak. Morgen is beter. Of volgende week, als ik net een fractie sterker ben. Of over twee weken, als ik een reeks vrije dagen heb en net wat meer uitgerust zal zijn.




In Céüse wil ik sterk zijn. Wanneer ik de aanloop van een uur achter de rug heb, wil ik eindeloos kunnen klimmen. Dan wil ik profiteren van misschien wel de mooiste lijnen ooit behaakt. Dan wil ik imponeren, net zoals de machines die in routes van het kaliber 8 en 9 links en rechts van me aan het bikkelen zijn. Dan wil ik geen opgepompte onderarmen hebben na het klimmen van een derde route. En bovenal, ik wil niet dat m’n mentaal het begeeft nadat ik heb opgewarmd en vier meter boven m’n haak in een eerste cruxpas sta.

Vandaag zijn er geen excuses meer. Mijn neus kriebelt, mijn rechter bovenarm is stijf van de spierpijn. Maar ik ben super gemotiveerd, de lucht is strakblauw en de wind afwezig. We gaan naar Céüse.

Fieke de Goede - Céüse

Gewoon gaan

We slaan proviand in op de markt van Gap en rijden naar de parkeerplaats. In een rij van vijf strompelen we omhoog. Vlak voor we bij de wand aankomen worden we ingehaald door een klimmer uit Israël die zich bij ons aansluit en even later opwarmt in de routes die ik project. We klimmen en dagen onszelf uit. Hoewel ik niet klim zoals ik zou willen, kom ik telkens met een dol enthousiasme over de schoonheid van de rots en de passen onder aan de route aan.

Céüse is speciaal. Alleen al het boven zijn, de imponerende rotswand die boven je uittorent, een prachtig uitzicht op de eindeloze rijen bergtoppen en valleien in de omgeving. Het maakt bijna niet meer uit of je in vorm bent of niet. Of je goed klimt of niet. Of je überhaupt een route instapt. De plek is magisch en er alleen al zijn geeft voldoening.

De klimmers, de vibe, de zon, een picknick. Ik neem me voor Céüse niet meer als zo’n groot ding te zien maar gewoon te gaan. Deze plek is te betoverend om te reserveren voor de beste dagen. ‘En’, bevestigt onze wandelende encyclopedie, ‘je zult nooit in vorm raken voor Céüse wanneer je er niet klimt. De aanloop, de rots, de hoogte, de haakafstanden, de hitte of de kou.. Je moet er zijn, je moet het doen, je moet het leren.’



Céüse laat niemand ongeroerd

Het wordt al schemerig maar ik heb wat laatste energie over en stap nog éen route in, iets ver boven mijn niveau. Ik val in het veel te grote dak en pendel zo’n 20 meter door de lucht. Er gaat een stoot adrenaline door me heen en terwijl ik om me heen kijk wordt ik overvallen door een immens gevoel van “wauw”. De lucht is een pallet aan kleuren. De bergen vormen mysterieuze silhouetten. De rotswand oranje als een zandweg in Afrika. Ik blijf nog even zwaaien door de lucht voordat ik me laat zakken. De dag had niet beter kunnen eindigen.

Ik graai mijn spullen bij elkaar en ren uitgelaten achter de anderen aan die al aan de aftocht zijn begonnen. Iedereen is blij en voldaan en we laten ons nog een extra verwonderen door de prachtige zonsondergang. Céüse laat niemand ongeroerd.

Fieke de Goede - Céüse


Foto’s: aangeleverd door Fieke de Goede
Een eerdere versie van deze post werd op de blog van Fieke de Goede gepubliceerd.

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Paul Kaufman

Hoofdredacteur en mede-oprichter van Siked! Deze taaltechneut eet gewoonlijk keien als ontbijt, maar gooit eigenlijk net zo lief een touwtje uit. Naast klimmen en boulderen doet Paul vooral aan klimmen en boulderen.