Siked!
Tomoa Narasaki

Ik loop in het stukje Limburg waar Parijs, Barcelona en Milaan bij elkaar komen. In dit deel van Sittard, waar aansprekende Europese steden de straatnamen sieren, is IVY Climbing gevestigd. Ik heb er afgesproken met Rachel Nilwik. Ze is klimmer, trainer, routebouwer en opleider. En vandaag gaat ze een poging doen om mijn klimtechniek bij te schaven.

Als klimmer ben ik een afkijker. Hoe klimmen anderen die route, hoe maak jij in godsnaam die ene pas, train je dat op een speciale manier? Ik kijk, verzamel wijsheden, probeer eens dit of dat. Vijf klimmers, even zoveel oplossingen.

Eigenlijk zijn dit geen slechte eigenschappen. Maar ik doe maar wat, daar komt het vooral op neer. Hoog tijd dus voor een professionele blik en een eerste aanzet naar een gestructureerde training.

Warming up

Slopers, stabiel aan de wand blijven door gewichtsverplaatsing, je voeten plaatsen op wrijving; dat zijn de belangrijkste technische problemen die ik wekelijks tegenkom. Rachel kijkt me nadenkend aan. Dit vraagt om een hoop sleutelwerk, te veel voor een sessie. We beginnen bij het begin: de warming-up.

Een logischere start is er eigenlijk niet. Normaal gesproken bestaat mijn opwarming uit een serie lichte routes, op en af. Vanaf vandaag niet meer. Zonder dat we ook maar een greep aanraken, doen we oefeningen verdeeld over drie onderdelen:

  1. Eerst brengen we de doorbloeding van het lichaam op gang. Daarvoor kun je touwtjespringen, burpee’s maken of bijvoorbeeld springen terwijl je afwisselend je armen en benen spreidt en sluit (“jumping jacks”, Red.).
  2. We maken van beneden naar boven al draaiend met alle ledematen onze spieren los.
  3. Met een aantal lichte krachtoefeningen zetten we de schouder-, borst- en buikspieren kort op spanning.




Klimtechniek

Een minuut of tien later zijn we klaar voor de bestorming van het Limburgse plastic. Sommige routes gaan me gemakkelijk af. Maar al snel geef ik een eerste demonstratie van technisch onvermogen.

Ik stap in een route waarvan de eindgreep onbereikbaar is als je je gewicht niet voldoende van de ene op de andere voet overbrengt. Ik kan nu in woorden uitleggen wat ik doe en wat ik had moeten doen. Maar gelukkig heeft Rachel mijn poging gefilmd. En beste lezer, het gaat om de passen en bewegingen. Laat je niet erotiseren door de gestalte met pet.

Na drie enerverende uren met Rachel bij IVY in Sittard, neem ik twee lessen mee naar Eindhoven die ik ga toepassen als ik de boulderhal bezoek. Voortaan begin ik elke klimsessie met een goede warming-up. En in ieder geval eens per week traverseer ik over de wand en let ik geconcentreerd op het verplaatsen van mijn gewicht.

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Stefan Cornelis

Stefan heeft twee passies: schrijven en boulderen. Voor de kunst van het woordrijgen heeft hij ontegenzeglijk talent. Als klimmer zal hij waarschijnlijk nooit Die Niederländische Jan Hojer worden. Maar de wand roept, als een verslaving. En met flappers en getapete vingers kun je prima typen.