Siked!
Chris Sharma

De grote naam van de Bergsportdag 2016 was uiteraard levende legende Chris Sharma. Siked liet deze kans natuurlijk niet aan zich voorbij gaan en tackelde deze klimheld voor een interview!

Sinds zijn veertiende is Chris Sharma een leidend figuur geweest in de klimwereld. Op zijn ticklist staan de eerste 8c+ van de VS (Necessary Evil), ‘s werelds eerste 9a+ (Biographie/ Realization), ‘s werelds eerste 9b (Jumbo Love) en La Dura Dura (9b+), welke op dit moment mogelijk de moeilijkste route ter wereld is.

Hiermee is hij misschien wel de beste klimmer van de afgelopen 20 jaar en van zo’n persoon schets je jezelf toch een beeld vooraf. Om 11:30 zou hij tijd hebben voor een interview. Even daarvoor staat de redactie bij de Siked-stand en we maken een gezellig praatje met voorbijgangers. Dan horen we opeens dat hij gearriveerd is en dat we met hem kunnen spreken. Ik loop de hoek om en merk op dat zijn aangezicht anders is dan ik had verwacht. Van iemand met een dergelijke status verwacht je op z’n minst een assistent of iemand die zijn koffie vasthoudt en misschien had ik zelfs extra zonnestralen en begeleidende melodramatische muziek verwacht. Maar daar staat hij, alleen met zijn rugzak en een vriendelijke glimlach. Chris Sharma valt eigenlijk niet eens op tussen de rest van de mensen. Later realiseer ik me dat dit de klimwereld juist zo mooi maakt.

Het interview

NKBV-Bersportdag-2016-kdg-2

Hoe is het leven in Spanje en zie je er naar uit om een vader te worden?

De afgelopen maanden zijn druk geweest vanwege het opstarten van mijn eigen klimhal in Barcelona en samen met mijn vrouw – Jemina Alarcon – zijn we ook verhuisd naar deze stad. Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik in een stad woon en ik stond er dan ook afwachtend tegenover. Maar omdat mijn klimhal nu in de buurt is en ik met El Bon Combat een super project vond in het dichtstbijzijnde klimgebied Cova de Ocell, bevalt het wonen in de stad me goed. Het voelt nu als een natuurlijke stap om een familie te starten met mijn vrouw. Zelf heb ik geen idee wat ik kan verwachten, want ik groeide niet op in een grote familie en daardoor kijk ik ernaar uit om zelf een familie te starten.




Je bent vier maanden geleden met Sharma Climbing BCN begonnen, hoe zie jij de toekomst als haleigenaar voor je?

Over de laatste 22 tot 23 jaar is klimmen voor mij als een voertuig geweest; ik heb nieuwe mensen, talen en levenslessen geleerd en daar ben ik enorm dankbaar voor. Tijdens mijn carrière heb ik merken van andere mensen helpen groeien en dit voelt als het juiste moment om iets voor mijzelf te doen. Ik ben erg enthousiast over de klimhal omdat ik het leuk vind om een ruimte te creëren waar mensen van kunnen genieten en waar ik mijn passie voor de sport kan delen. Catalonië is een erg belangrijke plek voor de klimsport en iedereen die hier gaat klimmen komt eerst aan in Barcelona. Daarom wilde ik met Sharma Climbing BCN een internationale klim-hub bouwen waar mensen elkaar ontmoeten en hun ideeën en motivatie delen. Het idee is dat mensen van verschillende achtergronden zich welkom voelen. Zo komt ons personeel ook uit vele windstreken, zoals natuurlijk Spanje maar ook Duitsland, Venezuela, Frankrijk en Argentinië. Dit is een weerspiegeling van de diversiteit aan nationaliteiten die je ook bij de rotsen aantreft.

Wordt Sharma de klimmer nu langzaam Sharma de ondernemer?

Ik ben nog niet klaar om enkel een ondernemer te worden en met deze hal wil ik eigenlijk omstandigheden scheppen waardoor ik meer kan klimmen. Want ondanks dat de opstartfase mij afleidde van het klimmen heb ik er nu een fantastische trainingsfaciliteit bij die mij juist in staat stelt om vooruitgang te boeken als klimmer.

Tijdens zijn presentatie had Chris de lachers op zijn hand toen hij vertelde dat hij misschien nu eindelijk gaat trainen, zoals een échte atleet.

Wat is jou visie voor sportklimmen in de komende jaren?

Voor mijn persoonlijke klimmen is het proces van La Dura Dura een keerpunt geweest. De route heeft ervoor gezorgd dat ik meer een atleet werd. Want in het verleden ging ik gewoon met de stroom mee en was ik niet heel serieus bezig met mijzelf te pushen. Dit keer besloot ik dat wel te doen en toen ik sterk genoeg was en de route klom merkte ik dat deze alweer onder mijn limiet lag en dat ik dus nog moeilijkere routes zou kunnen klimmen.

NKBV-Bersportdag-2016-kdg-5

Het proces van rond je limiet klimmen is lastig omdat het meer is dan enkel een fysiek gevecht. Daarom was ik ook niet zeker of ik na La Dura Dura nog moeilijkere routes zou willen klimmen, want ook de lifestyle-kant van het klimmen – zoals het ontdekken van nieuwe gebieden en talen – spreekt mij sterk aan. Daarom ben ik na La Dura Dura weer gaan reizen naar onder anderen Mallorca, Australië, Yosemite (Dawn wall) en Oman samen met Stefan Glowacz. Maar uiteindelijk bracht het lot mij weer naar Catalonië waar ik in El Bon Combat (9b/+) begon te werken. Dit keer merkte ik opnieuw hoe erg ik van het proces van projecten hou, en waar het bij La Dura Dura voelde alsof ik iets te bewijzen had tegenover mijzelf en misschien wel de rest van de wereld, deed ik het deze keer weer uit de liefde voor het klimmen.




Vandaag de dag heb ik een relatief druk bestaan en kies ik voor het laaghangende fruit in mijn leven en dat is het sportklimmen in de nabije gebieden. Eigenlijk zijn alle ingrediënten aanwezig om eens te kijken of we de sport nog wat verder kunnen pushen in de komende jaren, dus dat ben ik ook van plan. Vooral het project Le Blond – vijf meter rechts van La Dura Dura – toont potentie om moeilijker te zijn dan al mijn vorige routes.

Hoe zie jij de toekomst van onze groeiende sport met betrekking tot groeiende gebruikersdruk in klimgebieden?

Waar je eerst een vriend of kennis in de sport introduceerde en de ongeschreven regels bijbracht, komen nu veel nieuwe klimmers in contact met de sport via hun klimhal. Dus issues als vervuiling en ethiek in klimgebieden moet besproken worden en een deel van de verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij klimhaleigenaren zoals ik. Het is interessant om de ontwikkeling van de sport te volgen want vandaag de dag zien we een nieuw soort klimmer ontstaan die niet perse geïnteresseerd is in buitenklimmen en dus niet bijdraagt aan de gebruikersdruk. Daarnaast zal de omvang van het gebruikersdrukprobleem sterk verschillen per gebied. In een uitgestrekt gebied als Catalonië is er bijvoorbeeld altijd wel een rustige plek te vinden, maar een gebied als Bishop is al snel erg druk.

It sounds cheesy but I think the world would be a better place if more people go climbing.

Verder geloof ik niet in een exclusieve instelling waarbij al het mooie wordt verpest door de nieuwe klimmers. Ook ik was ooit een beginner zonder begrip van de ongeschreven regels en klimmen heeft al onze levens veranderd op een diepgaande manier. Ik vind het te gek als steeds meer mensen dit ook kunnen ervaren.

Wat is jouw mening over klimmen als een Olympische discipline? En zou je zelf mee doen?  

Ik vind het een leuke ontwikkeling, al ben ik niet zo enthousiast over het gecombineerde format. Met alle respect voor speedklimmen had ik liever boulder en lead als disciplines gezien, omdat zij dichter bij de geest van rotsklimmen staan. En ja, ik zou zeker mee willen doen aan de Olympische spelen. Ondanks dat ik mij erg welkom voel in Spanje, zou ik overigens zeker voor Amerika uitkomen.

Siked – met een knipoog naar de NKBV – leek het een mooi idee om een Psicobloc-wedstrijd in Nederland te hebben, wat denk jij daarvan?

Ja dat is een goed idee. Ik zou graag meer psicobloc-competities doen en het is een fantastische manier om onze sport aan de wereld te tonen. Ik denk dat er veel potentie voor is en waarom dan niet hier in Nederland?

In retrospect…

Reflecterend op het gesprek met Chris Sharma valt mij op dat het enkel mijn verwachtingen waren die zorgden voor de discrepantie tussen wie ik verwacht had en wie Sharma uiteindelijk bleek te zijn. Het is mooi om te zien dat de pionier van onze sport na 20 jaar zo’n nuchter persoon is gebleven die op een heel herkenbare manier zijn eigen uitdagingen kent. Zijn projectjes zijn 9b/c, de mijne 7a/b, waar wij druk zijn met studie of een baan werkt hij aan zijn eigen merk en hal. De klimsport biedt vele lessen en heeft geen boodschap aan ego’s, iedereen vecht zijn eigen spreekwoordelijke gevecht. En als klimmers mogen we blij zijn met een ambassadeur als Chris Sharma.

Chris Sharma

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Jimmy van Rijn

Startte in 2010 met klimmen en het was liefde op het eerste gezicht. Hij draagt zijn passie voor klimmen graag uit, onder andere als webredacteur van Siked! Houdt van alle klimdisciplines: van boulderen tot multipitchen.