Siked!

Het lijkt de nationale week van de harde sends! Ook de jonge Mark Brand doet een flinke duit in het zakje: in Oliana klom hij het monster Fish Eye, een route van liefst 50 meter. Met een waardering van 8c vormt deze beklimming een nieuw hoogtepunt in de carrière van Brand.

Wij vroegen deze jeugdige klimmer naar zijn ervaringen in Spanje en kregen alle details over zijn heldhaftige send. Brand vertelt over het eerste deel van zijn trip van twee weken in Catalonië, de vier dagen hij in Siurana doorbracht. Hier klom hij als aperitief voor zijn latere kunststukje een 8b-route:

In Siurana hebben we de eerste dag rustig aan gedaan om weer een beetje te wennen aan het buiten klimmen.  De tweede dag regende het en hebben we helemaal niks geklommen. Toen het weer droog was, ben ik in Migranya (8b) gaan werken. Deze had ik aangeraden gekregen en ik had er ook al eens naar gekeken, maar was hem nog nooit ingestapt. De route is erg boulderachtig aan het begin met een redelijk simpele, maar verzurende uitklim. Ik had aardig wat moeite met het eerste stuk, en het lukte me niet om hem diezelfde dag nog te klimmen. De volgende dag ging ik eerst een  keer omhoog om te poetsen en op te warmen, de poging daarna klom ik ‘m. Omdat ik de route die dag zo snel had geklommen, had ik genoeg tijd om nog een andere route te proberen. Ik koos Tic i toc (8a+) , hij zag er wel leuk en goed te doen uit. In de tweede poging klom ik deze route, met een aparte bèta voor de crux, namelijk door twee keer door te springen.

Mark-brand-Migranya

Hierna reisde het gezin Brand af naar Oliana, waar Mark eerder dit jaar al met het Nederlands team op stage was. Zijn verblijf in dit gebied bleef toen beperkt tot twee dagen, maar smaakte naar meer!

Op de tweede dag in Oliana tijdens de stage met het Nederlands team heb ik een 45 meter lange 8b, Picos Pardos, geprobeerd. Mede door de condities was het toen gelukt om die af te maken. Tijdens deze trip klom ik deze in mijn tweede poging, waarbij ik de eerste poging vooral gebruikte om op te warmen en de passen nog eens te voelen. Deze route ging best wel makkelijk en omdat ik van te voren al bedacht had dat ik in Oliana echt iets hards wilde proberen, besloot ik op zoek te gaan naar een 8c. Mijn oog viel op Fish Eye, een 50 meter lange route, waarvan ik al had gehoord dat het een coole route was. Na twee dagen merkten ik dat het begin er in begon te slijten en dus kon ik dat erg snel klimmen om energie voor later te besparen. Toch voelde het klimmen van de hele route nog heel ver. De dag erna begonnen we in het gebiedje Très Ponts. Hier zat ik heel erg dichtbij mijn eerste 8a+ onsight, ik verpestte het net op de laatste pas naar de eindbak. Ook al klom ik deze niet onsight, gaf deze poging mijn vertrouwen een flinke oppepper.

Na op een haar na deze onsight te hebben gemist begon het echte projecten in Fish Eye voor Brand. Hoewel het klimmen steeds lekkerder ging bleek een crux halverwege de route hem telkens de das om te doen. De lengte van de route maakte het moeilijk om meer dan drie goede pogingen op een dag te doen, zodat geduld en focus cruciaal werden. Zoals vaker bij razend knappe beklimmingen als deze moeten net alle factoren op het zelfde moment optimaal zijn, en zoals vaker gebeurde dat ook bij deze beklimming op de laatste dag van de trip! Brand vertelt over de ultieme poging:

Op de laatste dag was het net wat koeler en bewolkter dan eerder. Tijdens mijn eerste twee pogingen maakte ik nog wat kleine aanpassingen in de eerste crux waardoor die net wat beter liep. De poging erna klom ik door de crux halverwege heen maar viel een stuk verder na de tweede cruxpassage op zo’n 35 meter. Ik wist dat vlak daarna  weer een redelijke rust zou komen en dat er daarna alleen nog een paar harde passen helemaal bovenin zouden zitten, die als ik niet al te verzuurd zou zijn, wel zouden moeten lukken. Na die goede poging, begon de tijd een beetje te dringen, we zouden later die middag vertrekken. Ik merkte dat ik me al wat vermoeider voelde en besloot goed mijn tijd te nemen, zodat ik nog één goede poging zou kunnen doen. Op dit punt ging het er niet eens om of ik hem zou doen, ook al wilde ik dat natuurlijk erg graag, omdat het mijn eerste 8c zou zijn. Het ging er veel meer om dat ik aan mezelf kon bewijzen dat ik in de buurt van dit soort routes zou kunnen komen, en ik wilde vooral heel graag weer door die twee crux passages komen ook al zou ik de pas erna eruit vallen.

mark-brand-fisheye-1

Na 45 minuten met muziek te hebben gezeten, wat rond gelopen en wat gedronken te hebben, besloot ik dat ik er voor zou gaan. Op 15 meter zat ik nog niet helemaal in de flow en had ik relatief veel moeite met een harde pas maar de passen tot de rust voor de eerste crux gingen daarna redelijk soepel. Ik rustte daar een tijdje en zette me mentaal aan voor de harde passen die volgden. Tot mijn verrassing gingen deze redelijk makkelijk en ik klom tot de rust na de tweede crux. Hier begon het steeds meer in mijn hoofd te sluipen dat het kon lukken, maar ik wist van mezelf dat ik daar nog niet te veel aan moest denken. In andere routes ben ik er menigmaal op de laatste pas uit gevallen omdat ik dacht dat ik er wel was. Bij de rust zat een hele dikke bak waar ik lang aan heb gehangen, ik zou niet kunnen zeggen hoe lang maar het zou best een kwartier kunnen zijn geweest. Zonder al te veel moeite klom ik tot vlak voor het laatste harde stukje, waarvoor ik een beetje kon rusten met een zijgreep en een randje. In het stuk naar het relais begon ik echt hard te verzuren, maar ik ging de grepen niet meer los laten. Met harde onderarmen stond ik bij het relais. Mijn eerste 8c was een feit.

Met deze beklimming bevestigt Brand opnieuw dat hij zich in de absolute top van Nederland bevindt, en de vraag is waar de piek van deze jeugdige klimmer zal liggen. Nina Caprez laat in onderstaande video nog even zien hoe de route die Brand klom er ongeveer uit ziet:

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Bram Berkien

Mede-oprichter van Siked! Verzorgt fotografie en een artikel hier en daar. Daarnaast ook zelfstandig werkzaam als active lifestyle fotograaf. Na een begin als boulderaar kan hij nu ook de lokroep van het sportklimmen niet weerstaan.