Siked!

P.D.G. Sac de Sable – de Navy Seal

De klimsport kent vele unieke moves. Denk aan heel hooks, toe hooks, lolottes en mantels. De één gebruik je vaker dan normaal, maar elke beweging kent zo zijn functie in de klimsport. Deze keer wil P.D.G. Sac de Sable de aandacht vragen voor een move die vooral binnen het boulderen een grote achterban heeft: de Navy Seal.

De Seal

De basis van deze puurste vorm van voortbewegen kent vele namen. Whaling/walvissen, the seal/de zeehond, rupsen, de aangespoelde potvis; eigenlijk komen ze allemaal op één en hetzelfde neer: het gebruiken van de buik om een boulder uit te toppen. Het is wellicht niet de meest flatteuze klimtechniek, noch de efficiëntste. Toch is geen enkele bouldertrip compleet zonder een gezonde portie navelworstelen en menig project werd met behulp van de zeehond overwonnen.

PDG-Sac-de-Sable

De Navy Seal

Goed we kennen de zeehond/seal, maar de move waar je echt je T-shirt voor aan moet trekken is de Navy Seal. Vernoemd naar de Amerikaanse gevechtseenheid bestaande uit de crème de la crème van ome Sams strijdkrachten, is de Navy Seal de meest gevreesde der buikmantels.

Vaak verborgen op het einde van een blok verrast deze mantelcommando de klimmer op zijn kwetsbaarste moment: de top-out. Kwetsbaar omdat het hoogste punt is bereikt, maar ook omdat menig klimmer in zijn overmoed dacht dat hij de crux al gepasseerd had – vette pech dus voor de klimmer.

Plotseling houden de grepen op. Waar de reguliere zeehond nog met een knobbeltje of randje ondersteund kon worden, opereert de Navy Seal op de meest gepolijste rots. In dergelijke gevallen kan geen heel hook je nog redden. Je gooit je zwembanden als laatste redmiddel over de rand en hoopt op wrijving en – misschien nog meer dan wrijving – op beweging!

Langzaam maar zeker beweeg je als een roemruchte scherpschutter over de top. Voorzichtig, om de vijand niet te alarmeren. Met kleine schokkende bewegingen nader je centimeter voor centimeter de veilige haven, alwaar een send genoteerd kan worden. Aan het einde van deze erbarmelijke veldtocht, wanneer het einde in zicht is, wegen ook hier de laatste loodjes het zwaarst. Met ongecontroleerde trapbewegingen probeer je net dat kleine stukje verder te komen. En de buikwrijving waar je eerder de hoge heer nog voor bedankte, lijkt je nu alleen maar tegen te werken.

En daar lig je, horizontaal en hulpeloos op het blok. Niet wetend of je nu voor- of achteruit moet gaan. Geen beweging. Spotters die schreeuwen, aanmoedigen en lachen omdat hen dit lot bespaard is gebleven. Nog één keer de ogen sluiten, nog één keer persen en – JA! – je staat eindelijk bovenop.

…of onderop, want de geduchte Navy Seal is nooit af te dwingen.

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Paul Kaufman

Hoofdredacteur en mede-oprichter van Siked! Deze taaltechneut eet gewoonlijk keien als ontbijt, maar gooit eigenlijk net zo lief een touwtje uit. Naast klimmen en boulderen doet Paul vooral aan klimmen en boulderen.