Siked!
Jerry Moffatt - Mastermind

Eindelijk was hij daar: de langverwachte Mastermind, geschreven door levende legende Jerry Moffatt. In het boek onderzoekt hij de mentale aspecten van de klimsport en deelt ervaringen uit zijn succesvolle carrière. Daarnaast staat het boordevol trucs en tips van de groten der Aarde, zoals Chris Sharma, Adam Ondra en last but not least… Bruce Lee! De verwachtingen waren hooggespannen. 

Mastermind

Als je nu voor het eerst van Mastermind hoort, ben je hoogstwaarschijnlijk een half jaar op reis geweest. Het boek werd groots aangekondigd met talloze advertenties en video’s en Jerry Moffatt was opeens overal. Op zich is dit niet zo vreemd. Het boek werd in samenwerking met Hannes Huch geproduceerd, dezelfde man die de huisstijl van Café Kraft in zijn portfolio mag noteren en ons eerder al Gimme Kraft en Gimme Kraft Air gaf. De “photodesigner, videographer, marketeer, entrepreneur and speaker” uit Beieren nam ook het voorwoord voor zijn rekening.

Het moet gezegd worden: het boek ziet er prachtig uit. De kaft doet denken aan een deftige agenda en is zelfs met een elastiek af te sluiten. Daarnaast zit er een handig lusje aan om je pen in te bewaren. “Pen?” hoor ik je nu denken. Jazeker, in dit boek mag geschreven worden. Elk hoofdstuk wordt namelijk met een soort opdracht afgesloten, waarmee je de geleerde lessen in de praktijk kunt brengen.

Ook de pagina’s zien er bijzonder afgewerkt uit. Bij veel trainingsboeken staar je toch altijd maar naar die zwarte letters op een net niet witte achtergrond. Mastermind staat daarentegen vol met kleurenfoto’s, citaten, gelukskoekjes met citaten, verschillende lettertypes en illustraties. Je kunt ervan vinden wat je wilt, maar ontwerper Marion Hett heeft er in ieder geval haar best op gedaan!

Jerry Moffatt - Mastermind

Kromme zinnen

Aan de oplettende lezer die mijn sarcastische toon nog niet opgemerkt had: ik vond het eigenlijk niks. Begrijp me niet verkeerd; ik vind oprecht dat het boek er mooi uitziet; ik ben een oprecht fan van trainingsboeken; en Jerry Moffatt is een van mijn grootste klimhelden. Ze hadden het geld voor de grafische vormgeving alleen beter aan een goede redacteur kunnen uitgeven.

Jerry Moffatt schrijft helaas niet zoals hij klimt. Zijn zinnen zijn vaak warrig en uitspraken missen onderbouwing. Aan het begin noemt hij de academische inzichten van Prof. Lew Hardy als belangrijke inspiratiebron, maar in de rest van het boek is het onduidelijk wanneer Hardy of Moffatt aan het woord is. Wetenschappelijke theorie en Moffatts interpretatie ervan lopen zo kriskras door elkaar.

Jerry Moffatt - Mastermind

Het meest vervelend zijn echter de kromme zinnen. Aan het eind van het boek komen topklimmers aan het woord die openhartig over hun mentale voorbereidingen en obstakels spreken; super interessante materie dus. Maar het gebrek aan redactie zorgde ervoor dat ik het boek om de pagina gefrustreerd naast me neerlegde. Een greep uit het hoofdstukje over Adam Ondra:

“On a route like “La Dura Dura” I don’t always think this try is going to be the send, my goal of the try might be I want to make hightpoint […] Then in March hoping maybe that I could even send it, that trip was really frustrating because I made some progression but it was less than expected. […] And that time if I had one week more then maybe I can send it. Then I returned in December thinking now I am even stronger but I just forgot the route so I just starting from the beginning.”

En de schuld ligt niet bij Moffatt of Ondra. Zij zijn immers klimmers, geen schrijvers. Producer Huch had een betere redacteur aan moeten nemen.

Anekdotes en het ironische effect

Want er staat genoeg in Mastermind dat het lezen waard is. Moffatts positieve aanpak werkt enorm aanstekelijk en de talloze anekdotes uit zijn competitietijd zijn enorm inspirerend en soms zelfs grappig om te lezen. Een van de hoogtepunten is het verhaal waarin hij in een vervallen caravan eindeloos visualiseert hoe hij het publiek tegemoet komt bij de eerstvolgende wedstrijd. In een andere anekdote lezen we hoe grootmeester Patrick Edlinger ooit door het breken van zijn schoenveter de halve finale miste.




Ook inhoudelijk biedt het boek een aantal interessante inzichten. Zo had ik nooit eerder gehoord over anti-doelen en het “ironische effect”. Dat laatste is een psychologisch proces waarbij je doelbewust een gedachte probeert te onderdrukken, terwijl dat er juist voor zorgt dat die gedachte bij je opkomt (Wiki). Denk bijvoorbeeld absoluut niet aan een roze olifant. Lukt het? Hoogstwaarschijnlijk denk je nu juist aan een roze olifant. Dat is het ironische effect.

En vervang tijdens het klimmen de roze olifant nu even door “niet aan vallen denken” en je denkt hoogstwaarschijnlijk aan vallen. De kans is groot dat je dan ook uit de route valt. Volgens grootmeester Moffatt is het daarom belangrijk om je doelen nooit negatief te stellen, dus gebruik geen termen als “niet” of “geen”. Dan voorkom je dat het ironisch effect je gedachtes en visualisaties verstoort.

Kortom

Aan bijzondere verhalen en inzichten dus geen gebrek in Mastermind. Het was alleen mooi geweest als ze iets beter uitgewerkt waren. Er is overigens ook een Duitse versie uitgebracht, wellicht dat die beter in elkaar steekt. Want als er meer aandacht naar de teksten was gegaan, hadden we een echte klassieker in handen gehad.

Jerry Moffatt - Mastermind

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Paul Kaufman

Hoofdredacteur en mede-oprichter van Siked! Deze taaltechneut eet gewoonlijk keien als ontbijt, maar gooit eigenlijk net zo lief een touwtje uit. Naast klimmen en boulderen doet Paul vooral aan klimmen en boulderen.