Siked!

Sanne van der Zwaan klom onlangs haar eerste met 8A+ gewaardeerde boulder, en werd daarmee de tweede Nederlandse dame die dat klaarspeelde. Een erg knappe prestatie, waar wij meer over te weten wilden komen!

Topper onder de radar

Sanne van der Zwaan lijkt een klimmer die enigszins onder de radar haar ding doet. Aan de nationale competitie doet ze bijvoorbeeld niet mee, en op social media kunnen we evenmin iets vinden over haar. Iedere paar maanden bereikt ons echter steevast weer een bericht dat Van der Zwaan, altijd in gezelschap van haar vriend Enzo Nahumury, weer eens een harde Bleau-boulder heeft geklommen. De stijgende lijn konden we daarbij bijna in een grafiek uitzetten. In 2014 klom zij haar eerste 7C, in 2015 berichtten we dat ze wederom een boulder van deze graad had gepakt. In 2016 klimt zij de 7C+ Atomic Playboy, waarbij wij ons nog afvroegen:

Gaat 2017 het jaar zijn dat Sanne van der Zwaan haar eerste 8A bouldert?

Alsof Van der Zwaan meelas en dacht “ik zal die boys van Siked eens een loer draaien” klimt ze vervolgens doodleuk op de valreep van 2016 nog die eerste 8A. Daarmee kwam ook direct de hardste beklimming door een Nederlandse dame in beeld, namelijk die van Suzan Dudink. Zij boulderde als enige 8A+, de Rocklands-boulder Tea With Elmarie.

Vorig jaar spraken wij Suzan Dudink uitgebreid tijdens CWIF in Sheffield, Engeland. Dat interview lees hier hier!

Hoewel wij niet vermoeden dat het evenaren van Dudink’s prestatie de drijfveer was voor Van der Zwaan, schaarde zij zich dus in dit zeer selecte gezelschap middels haar beklimming van La Cicatrice de l’Ohm in Fontainebleau.




La Cicatrice de l’Ohm

Hoe ben je op Cicatrice als project uitgekomen? Had dit te maken met Melissa’s beklimming, of is dit al jaren een droomlijn voor jou?

Net nadat ik in december 2016 God Save My Finger klom, wezen een aantal mensen mij op het filmpje van Melissa in Cicatrice. Ik hoorde vervolgens van Caroline Sinno dat ze erin bezig was. In maart 2017 heb ik de boulder voor het eerst geprobeerd, samen met Caroline. Zij had een methode die voor mij ook perfect bleek te werken. Vanaf dat moment heb ik bijna al mijn tijd in Bleau in Cicatrice gestoken.

Had je altijd al in je hoofd dat je écht een keer deze graad wilde klimmen? Hoe belangrijk is de graad voor jou, als je het afzet tegen ‘gewoon mooie boulders klimmen’?

Ik haal motivatie uit de lijnen. Niet uit de graden. Mooie boulders klimmen is voor mij het allerbelangrijkste. Enzo heeft mij ook altijd alleen maar mooie boulders ingestuurd. Daardoor ben ik wellicht een beetje verwend geraakt. Voor iets dat ik niet zo mooi vind, kan ik me niet snel motiveren.

Wat betreft waarderingen: een aantal jaar geleden hoopte ik ooit een keer een 7c te klimmen. Maar ik heb daar nooit voor getraind. Ik kan me herinneren dat we een keer bij Atomic Playboy zijn gaan kijken. Dat was een boulder die graag een keer wilde klimmen. Maar er waren ook nog zoveel mooie boulders in de range 7a-7b+ waar ik gemotiveerd voor was. Met 7c had ik geen haast.

Tot onze trip naar de Grampians in 2014 had ik nog nooit een 7c geprobeerd. Helaas was het noordelijk deel van de Grampians gesloten toen wij er waren. Daar liggen eigenlijk alle bekende boulders. In het zuidelijk deel van het park was nog niet veel ontwikkeld. Ik moest toen wel boulders proberen die moeilijk voor me waren; iets anders was er niet. Die trip klom ik m’n eerste 7c’s. En sindsdien probeer ik in Bleau ook moeilijkere boulders.

 

Trainen en toekomst

Denk je dat het op termijn mogelijk gaat zijn voor jou om 8B te klimmen? Is dat een volgend concreet doel, of focus je je liever eerst op meer 8A+-boulders klimmen?

Het is fijn te merken dat ik mijn grens nog niet heb bereikt en dat ik steeds moeilijkere boulders kan klimmen. Maar ik streef er niet naar een 8b te klimmen. Zo ben ik ook Cicatrice niet ingestapt. Het is een mooie boulder waarvan ik hoopte en dacht dat ik het misschien zou kunnen. Dat het 8a+ is, is mooi meegenomen. Mijn toekomstige projecten hoeven trouwens ook geen 8a+en te zijn. Ik beleef net zoveel plezier aan een mooie 7b of 7c!




Je klimt al een tijd structureel en regelmatig moeilijke boulders. Hoe train je hiervoor? Heb je bijvoorbeeld in de hal een specifieke trainingsroutine, of ligt je focus meer op ‘lekker klimmen’, zowel binnen als buiten, en leidt dat tot duurzame progressie?

Ik train eigenlijk niet. Het enige dat ik doe is twee of drie keer per week een rondje klimmen in de hal. Negen van de tien keer is dat gewoon moeilijke boulders proberen. Af en toe doe ik wat oefeningen met Wieneke Gehem. Maar niets structureels. Wat wel helpt is een leuk groepje mensen. We motiveren elkaar, zonder echt heel serieus te zijn. Maar eerlijk gezegd: ik vind binnen klimmen eigenlijk niet zo leuk. Als ik aan drie keer per week binnen klimmen toe kom, heb ik het ook al snel weer gezien. Buiten in het bos zijn, boekje lezen en wat boulderen, daar doe ik het voor. En ik denk dat die ontspannen houding er mede voor zorgt dat ik ‘moeilijke’ boulders kan klimmen. Ik zou trouwens wel willen dat ik de motivatie zou hebben om structureel oefeningen te doen, maar daar beleef ik echt geen plezier aan.

 

 

Wat kun je vertellen over de rol die Enzo speelt in jouw klimprestaties? Hoe helpt hij jou (en jij hem) en hoe belangrijk is het voor jou om een partner te hebben die op de zelfde manier met jouw sport bezig is?

Enzo speelt zeker een grote rol in mijn klimmen, misschien nog wel meer dan ikzelf! Hij weet mooie boulders te vinden en hij kan goed inschatten wat ik wel en niet kan. Als ik ergens een boulder op het internet tegenkom kan hij vaak meteen zeggen of het wel of niet iets voor mij is. Hij helpt míj dus vooral. Ik voel me wel eens schuldig en zou meer voor hem willen doen. Maar meer dan aanmoedigen en de camera bedienen is er niet. Alhoewel, ik kan wel helpen met het vinden van zijn methodes. Terwijl hij iets probeert kijk ik op filmpjes hoe anderen het doen. Kleine verschillen in voetplaatsingen bijvoorbeeld, kan ik goed zien en aanwijzen. Erg nuttig…

Dat we allebei graag veel klimmen is wel een geluk. Vrijwel al onze vrije dagen gaan op aan Fontainebleau. Ik zou niet weten hoe het zou moeten met een vriend die niet klimt. En onze dynamiek… We gaan samen naar de hal, maar binnen klimmen we bijna nooit echt samen. Buiten zijn we volledig op elkaar ingespeeld. Ik klim het liefste in de ochtend en als ik bijna klaar ben, warmt Enzo op en rijden we naar zijn project.

 

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Bram Berkien

Mede-oprichter van Siked! Verzorgt fotografie en een artikel hier en daar. Daarnaast ook zelfstandig werkzaam als active lifestyle fotograaf. Na een begin als boulderaar kan hij nu ook de lokroep van het sportklimmen niet weerstaan.