Siked!
Klimmen in Presles-Olivier Coenen

Wie al eens in Presles heeft geklommen, herinnert zich vast de mooie, compacte, grijze en oranje kalkwanden, omringd door bossen en valleien. Wie er nog niet is geweest, maar wel van langere klimroutes houdt; het is een heerlijke plek om lengtes te klimmen!

En het is ook toegankelijk. Of je nu 6a klimt of 7a en hoger, de meeste routes routes zijn goed (her)behaakt, vlot te vinden, mooi en gevarieerd. Je vindt er altijd wat je nodig hebt; fijne grepen als het wat overhangt en je wordt technisch uitgedaagd op watergeultjes en treetjes à la ‘Preslienne’ als het rechter wordt (maar extreem plaatklimmen is het niet hoor). En je hoeft het maar zo’n 250m vol te houden; prima lengte en heel goed te doen op een dag. Er liggen zelfs ook iets kortere routes om er wat in te komen. En als je heel fanatiek bent; je kunt er ook twee binnen 24 uur doen…

Voor de liefhebber: een beetje geschiedenis…

De eerste route werd er in 1953 geopend met ‘les Buis’ (5c/5a), maar het gebied werd wat ondergesneeuwd door de populariteit van de Verdon. De tweede route volgde pas 13 jaar later! Pas als pionier Bruno Fara in 1973 zijn (hand!) boor in de wand zet voor de nu bekende ‘Chrysanthèmes’ (6a+/5c), gaat het roer echt om en worden de prachtige wanden van Presles volgelegd met aanraders als ‘Topomaniak’ (6a/5c) en wat jaren later onder andere ‘Bal masqué’ (7a+/6b) en ‘et on tuera les babas’ (6c/6a).

Tegen die tijd heeft ook Bruno Béatrix Presles ontdenkt en opent routes die absoluut de moeite waard zijn; ‘vue de l’extérieur’ (7a/6c), ‘les singes en hiver’ (7a/6b), ‘le temps des guenilles’ (6b+/6b) en ‘rêves de peluches’ (6c/6b). In 1990 wordt de tot dan toe moeilijkste route van Presles ingeboord met ‘Badaboum’ (8a/7a), later vrijgeklommen door de berggids Bernard Gravier. Dit is de enige route waar (helaas!) enkele artificiële grepen in gebruikt zijn… Niet verwonderlijk dus dat daar nogal wat discussie over is geweest!

Lees ook: Een helm? Ik ben toch geen alpinist?

Praktische info over Presles

De meeste routes bereik je vanaf de paadjes die onderaan de wand lopen en kun je gewoon uitklimmen, dat wil zeggen via de bovenkant van de wand loop je terug naar je auto. (Het is wel handig om je dan vooraf te oriënteren waar je precies heen moet) Routenamen op de rots maken het vinden van je route over het algemeen goed te doen.

Voor sommige routes moet je eerst abseilen om bij de instap te komen. Bijvoorbeeld voor ‘Apocalypse now’ (6c/6a, waarbij 6c de moeilijkste lengte aangeeft en 6a het minimumniveau wat je moet beheersen om de route door te kunnen komen) en ‘super couloir’ (6b/6a) op de sector ‘la dalle de Télébus’. Beide zijn zeker de moeite waard!

Qua materiaal kom je goed uit met een dubbel touw van (2x) 50m. Maar voor sommige moeilijkere routes is het fijn (en vaak ook mogelijk) om met een enkel touw van 60-70m tot boven te klimmen. Dat is alleen aan te raden als je al meer ervaren bent en het gebied al wat beter kent zodat je niet ergens vast in de wand komt te zitten…

Verder heb je wat basismateriaal nodig om relais te kunnen maken, te kunnen zekeren, eventueel setjes te kunnen verlengen, en een helm. De topo (‘les plus belles voies de Presles’, van de berggids Philippe Bras die daar om de hoek woont) geeft een duidelijke beschrijving van zowel benodigd materiaal, routeverloop en de uitklim.

Klimmen in Presles - Moniek Steenis

En als je graag een dag vaste grond onder je voeten wilt tijdens het zekeren; er liggen ook een paar sportklimgebiedjes die zeker de moeite zijn: ‘Tina Dalle’ en ‘Pierrot Beach’.

Je kunt er goed in het voorjaar klimmen, maar het najaar is het mooiste seizoen; de bonte herfstkleuren maken het uitzicht ronduit prachtig, zeker vanuit de wand gezien.

De omgeving waar Presles in ligt, de Vercors, is trouwens sowieso de moeite van een bezoek waard. Als tussenstop op weg naar het (verdere) zuiden, maar ook op rustdagen is een rondje op de mountainbike of een wandeling hier zeker een optie. En als je op het plateau blijft is het niet te steil.

Een fijne slaapplek is de auberge ‘chez Ezio’, maar dan moet je snel zijn… hij gaat dit jaar met pensioen. In Choranche en Pont-en Royans liggen ook campings.

Het ligt in de buurt van Grenoble, dus op een redelijke afstand gezien vanuit Nederland; prima te doen in één dag. Dus… haal je multi-pitch gear maar alvast uit de kast!

Herberg te koop

Zoals verteld gaat Ezio, de huttenwaard van Auberge de Presles, met pensioen en hij zoekt nog een opvolger. Heb je altijd al jouw passie voor klimmen met werken en leven in Frankrijk willen combineren? Dan is dit jouw kans! Neem contact op met de herberg in Presles en wie weet komen we binnenkort bij jou op bezoek. Kosten: €260.000.

Klimmen in Presles - herberg te koop


Tekst: Moniek Steenis
Foto’s: Olivier Coenen (cover) en Moniek Steenis

Over de auteur Bekijk alle berichten Auteur website

Paul Kaufman

Hoofdredacteur en mede-oprichter van Siked! Deze taaltechneut eet gewoonlijk keien als ontbijt, maar gooit eigenlijk net zo lief een touwtje uit. Naast klimmen en boulderen doet Paul vooral aan klimmen en boulderen.