Siked!

Vorige week vond Sterkster plaats, een klimevent voor en door vrouwen bij Sterk in Utrecht. Onze columniste Eva van Wijck was er bij en schotelt je haar ervaringen voor.

Vrouwen niet weg te slaan uit klimnieuws, maar in ondertal in de hal

Margo Hayes die als eerste vrouw ter wereld 9a+ klimt. Nina Caprez die de ene loodzware multi-pitch na de andere klimt. Janja Garnbret die maar Worldcups blijft winnen. De supersterke vrouwen zijn niet meer uit het klimnieuws weg te denken. In de gemiddelde klim- of boulderhal is dat echter heel anders. Zelf ben ik bijna dagelijks in de boulderhal te vinden. Hoewel ik in de laatste jaren zeker een toename heb gezien van het aantal vrouwen, is de man-vrouw verhouding nog steeds verre van gelijk.

 


 

Om vrouwen enthousiast te maken voor boulderen en ze bijeen te brengen, besloten Swaen Harmsen en Jelmer Pelt Sterkster te organiseren – een boulderevenement voor en door vrouwen. Malou Palmboom, die samen met Lonneke Tabak, Chiara Huisman, Soraya Schultz en Rinske Alkemade ook deel uitmaakte van de organisatie: ‘Jelmer Pelt kwam met het idee voor Sterkster omdat hij vrouwen wil enthousiasmeren voor boulderen. Mannen en vrouwen klimmen heel anders en hebben een andere lichaamsbouw. Daarom kunnen vrouwen zich vaak niet vergelijken met wanneer een man een boulder klimt. Jelmer wilde graag een dag organiseren waarin vrouwen samen beta kunnen uitwisselen en elkaar kunnen stimuleren in het boulderen. En om vrouwelijke bouwers meer aandacht te geven, want in Nederland, maar eigenlijk overal ter wereld, zijn er veel te weinig vrouwelijke bouwers. Na zo’n geweldig jaar met allemaal sterke sends van vrouwen, wilden we graag de kracht van de vrouw vieren met dit evenement. Niet alleen met boulders, maar ook met lezingen en workshops.’

 

Wat maakt een vrouwenboulder?

Het is zaterdag 7 april, rond half elf. Voor de deur van Sterk zitten al minstens twintig vrouwen te wachten totdat de deuren eindelijk opengaan. Iets later kan iedereen zich aanmelden en stromen de klimmende dames binnen. Behalve een enkele heer achter de bar, die zegt zich als meubilair te identificeren en daarom wel aanwezig te mogen zijn, is verder iedereen in de hal een vrouw. Verspreid over de dag zijn er lezingen, workshops en een klimwedstrijd, waarvan ’s avonds de finale plaats zal vinden.

De boulders voor de competitie zijn gebouwd door onder anderen Swaen Harmsen, Nikki van Bergen en de Britse routesetter Emma Twyford. Ik vraag Van Bergen en Twyford waar ze rekening mee hebben gehouden bij het bouwen van deze boulders die specifiek voor vrouwen zijn bedoeld. ‘De routes zijn vooral technisch, met subtiele passen op de plaat, maar er zitten ook harde routes tussen, dyno’s, overhang. We hebben er wel rekening mee gehouden dat de passen niet te ver uit elkaar zitten’, vertelt Nikki van Bergen. Emma Twyford, een fulltime routesetter die speciaal voor Sterkster is overgevlogen uit Engeland, haakt erop in: ‘Bij mannen hoeven we er eigenlijk nooit rekening mee te houden of ze er wel bij kunnen. Bij vrouwen ligt dat anders. Maar dat betekent zeker niet dat de routes die we hebben gebouwd makkelijk zijn!’

 

Lezingen en workshops

Omdat de klimsport draait om meer dan alleen het uitklimmen van een boulder, werden er bij Sterkster ook lezingen en workshops georganiseerd. Voor wie moe was van het boulderen was er dus genoeg te doen! Zo gaf Lonneke Tabak, die vorig jaar nog meedeed aan het NK Lead, een lezing over body image. ‘Ik wilde graag een lezing geven die vooral berustte op feiten. Ik wilde discussiëren over wat body image eigenlijk inhoudt en hoe wij daar invloed op hebben. Door klimmen kan je lichaam veranderen, en hoe heeft je eigen kijk op je lichaam weer invloed op het klimmen? Wat ik mooi vind aan de klimsport, is dat er niet één lichaamstype is dat als standaard geldt. Vergelijk bijvoorbeeld Alex Puccio maar eens met Jain Kim: beide zijn topklimmers, maar ze hebben een totaal ander figuur. Ik denk dat dat ook een positieve uitwerking heeft op sommige klimmende vrouwen, omdat ze op deze manier zien dat ze niet aan een bepaald lichaamsbeeld hoeven te voldoen om goed te kunnen klimmen.’


Soraya Schultz, op dit moment één van de beste highliners van Nederland -ongeacht geslacht – gaf een lezing over highlinen. Anne van Leeuwen worstelde zelf jarenlang met voorklim- en valangst, en gaf een lezing over het mentale aspect van klimmen. Kelly Sierra Ramirez en Emily Mannheimer, twee ervaren buitenklimsters, deelden hun ervaring met outdoor boulderen. En dan waren er nog de workshops. De dag begon met een workshops van Sterks vaste yogadocente Jessica Veth. Nikki van Bergen en Rachel Nilwik gaven als experts workshops over trainen voor vrouwen. Vera Zijlstra, die bekend staat om haar dynamische kracht, gaf een workshop over dyno’s en run & jumps. Zijlstra had speciaal voor de workshop een aantal dyno’s en run & jumps in de wand geschroefd die zij moeiteloos voordeed. Na wat uitleg was het aan de cursisten om die te proberen. Iedereen kreeg persoonlijke aandacht en tips en na wat oefening werd er druk gesprongen en gerend.

 

Nina Caprez

Hét pronkstuk van Sterkster was toch wel de lezing van Juliane Wurm. Vanwege familieomstandigheden was zij helaas genoodzaakt af te zeggen. Na het nodige heen en weer gebel – ‘Ik heb zelfs Janja Garnbret en Anna Stöhr aan de lijn gehad’, aldus Lonneke Tabak – was er een waardige vervangster gevonden: Nina Caprez. Aan de hand van spraakmakende foto’s en filmpjes vertelde zij over haar kennismaking met klimmen en hoe het is om een vrouw te zijn in de klimwereld. Maar ze vertelde vooral over alle keiharde sends die zij op haar naam heeft staan. Een van de verhalen die me het meest bijbleef, is het verhaal over haar klimtrip in Amerika. De Zwitserse was in haar eentje op reis, maar kon maar lastig aan een klimpartner komen. De reden daarvoor: veel mannen konden niet geloven dat zij enkel op zoek was naar iemand om mee te klimmen, en niet om de nacht mee door te brengen.

Gelukkig deelde ze ook haar goede ervaringen met mannen. Samen met haar (klim)partner Cédric Lachat klom zij de multipitch Orbayu. ‘We deden de multipitch voor Cédric; ik was er om hem te steunen, te zekeren, zijn sandwiches te smeren. Toen Cédric de route had geklommen was het aan mij. Maar hoe hard ik het ook probeerde en zijn bèta toepaste, het lukte me niet om Sillbergeier op dezelfde manier als Cédric te klimmen. Ik verloor daardoor mijn plezier in het klimmen van de route. Pas toen ik me realiseerde dat ik voor mezelf klim en de route op mijn eigen manier moest doen, vond ik het plezier in het klimmen terug.’

 

De sterkste vrouw van Nederland

Zes ijzersterke vrouwen kwamen als beste naar boven in de kwalificatie van de dag en mochten door naar de finale. Hierbij mochten de mannen eindelijk aanwezig zijn. Sabrina Laney was als  mocht het spits afbijten in de eerste boulder. Die bleek, op een zware schouderpas na, een inkoppertje te zijn, want alle deelneemsters topten de boulder zonder al te veel moeite. De tweede finaleboulder bestond enkel uit duotone elementen, die voor een deel gladgepolijst waren. Met subtiele bewegingen klommen de dames omhoog, het was Iris Straatsma die als eerste een slimme beta vond en de getructe boulder topte.

Hoe soepel de eerste twee boulders gingen, zo lastig was de derde boulder. Vanuit een dubbele toehook moest er zijwaarts naar een greep worden gesprongen. Helaas was deze boulder te hoog gegrepen, zelfs de bonus bleef onaangeroerd. Met voor alle dames een T2B2 lagen de kansen open: zowel Ysa Rakestraw, Carlijn Hukkelhoven als Rachel Nilwik konden de winst nog bemachtigen. Al heelhookend probeerden de finalisten de krachtige boulder te toppen en uiteindelijk was het Rachel Nilwik die de minste pogingen nodig had, en dus met de winst naar huis ging. Ysa Rakestraw werd waardig tweede, en Elisabeth Keijzer kon de derde plaats in haar zak steken.

Of er meer edities van Sterkster zullen plaatsvinden is nog niet bekend, hoe dan ook was het een memorabel evenement. Ik wist niet dat er zó veel sterke vrouwen in Nederland zijn. Laten we allemaal hopen dat het er alleen nog maar meer worden!

Foto’s: Claire van Lare

In de eerste versie van dit artikel stond de multi-pitch die Caprez samen met Lachat klom foutief vermeld als Sillbergeier. Ook werd Carlijn Hukkelhoven de derde plek toegedicht, dit moest Elisabeth Keijzer zijn.

         

Over de auteur Bekijk alle berichten

Eva van Wijck

Student, 21 jaar en sinds 2011 verslaafd aan alles wat met klimmen te maken heeft. Eva houdt van klimmen, trainen en klimmen.

  • Lucia Willems Ramírez

    Leuk stuk! Het was ook een heel geslaagd evenmt vond ik. Het stukje in dit artikel over de Multipitch van Nina en Cedric gaat alleen over Orbayu, niet over Sillbergeier! In Silbergeier had Cedric juist meer moeite dan Nina met al die techinische kleine voetpasjes die hij toch maar met kracht ging oplossen 🙂