Siked!

Afgelopen weekend vond de World Cup in Edinburg voor de disciplines lead en speed plaats. Door de nieuwe tijdslimiet in de finale van slechts zes minuten bleek ook de leadfinale een race tegen de klok.

Zee van volumes bij de vrouwenfinale

De vrouwelijke finalisten kregen de ogenschijnlijk onmogelijke taak om zich via een zee van volumes een weg naar boven te banen. Zij moesten maar liefst acht meter worstelen met volumes voordat de eerste “echte” greep in zicht kwam. Niet minder dan zeventien volumes waren in de wand bevestigd!




Gelukkig bleek de opgave minder onmogelijk dan deze op eerste gezicht oogde; her en der waren thumb-catches en zelfs enkele randjes geschroefd. Interessant genoeg waren deze echter gecamoufleerd met de kleuren van de wand en de volumes. Hierdoor werden ze pas goed zichtbaar tegen de tijd dat de finalistes de route trotseerden. Toch bleek het begin buiten de comfort zone van de meeste deelnemers en slokte dit een groot deel van de tijd op.

Tijdsgebrek in de bovenste crux

Tegen de tijd dat de klimmers aankwamen bij het echte werk hadden de meesten van hen helaas nog maar weinig secondes over. Dit resulteerde in veel spannende momenten in de laatste momenten van de klimtijd bij de koelkast-achtige crux. De combinatie van harde passen en weinig tijd zorgde er voor dat alle finalisten dicht op elkaar eindigden, het verschil tussen goud en geen podium was slechts één greep.

Jessica Pilz beginnend aan de koelkast-crux

Winnares Janja Garnbret had zelfs het tijdslimiet overstegen en voor haar werd een score van 42 genoteerd terwijl ze nog enkele passen doorvocht. Jessica Pilz, de nummer twee, kreeg dezelfde score maar moest door een mindere prestatie in de halve finale genoeg nemen met het zilver.

 

Fysieke passen bij de heren

Alhoewel het thema volumes bij de heren iets minder prominent aanwezig was, moesten ook zij worstelen op grote grepen en volumes. De route werd gedomineerd door zware boulderpassen en slechts een finalist wist zijn flow te vinden.

Veteraan Romain Desgranges kon echter prima overweg met de vele harde passen en klom rustig in een continu tempo door. Vechtend door de crux vlak voor het einde hield hij het hoofd koel totdat hij de kracht niet meer kan opbrengen om de grepen vast te houden. Met een score van 47+ komt de Fransman overtuigend verder dan de nummers twee, drie en vier die allen een score van 42+ behalen.

Foto’s: Eddie Fowke / The Circuit / IFSC

Over de auteur Bekijk alle berichten

Pieter van Loon

Pieter is barman, boulderaar en routeklimmer. Hij klimt eigenlijk nooit omhoog, maar duwt de aarde naar beneden.